Home

Na co człowiek czeka? albo co czeka człowieka?W pierwszą niedzielę Adwentu słyszymy jak Chrystus w Ewangelii trzy razy powtarza - "Czuwajcie!"

Adwent to czas czuwania, oczekiwania....

Na co człowiek czeka? albo co czeka człowieka?

- na kolejny odcinek serialu, na nowego smartfona, na Mikołaja...?

A kto czeka na spotkanie z Bogiem?

Tak, siedząc w oknie - poddałem się chwili refleksji...

Kiedyś to co człowieka czekało pokrywało się z tym, na co człowiek czekał... A dziś w czas pandemii, w czas próby - na co czekam?

Można czekać biernie, nic nie robić, samo przyjdzie... Co ma być to będzie... Skupić się na sobie... zamartwiać się, lękać, wyłączyć myślenie i pozwolić, aby medialni prorocy wmawiali nam co, dobre, prawdziwe i próbowali meblować nasz świat bez miejsca dla Boga!

Można też czekać aktywnie, w zaangażowaniu...

Czekać czyli czuwać, czyli działać!

W Ewangelii, w czas Adwentu, dostrzegam, jak ludzie idą za Chrystusem, biegną do Niego, szukają Go, przynoszą chorych, proszę za cierpiącymi itd.

Takiego oczekiwania - czuwania, chce Chrystus, tego wzorem jest nasza Matka, Maryja, Patronka naszej parafii - Matka Boża Nieustającej Pomocy!

Trudzić się, pomagać... Trzeba więc ”wstać z kanapy..." Mimo epidemicznych ograniczeń i iść! Dokąd?

Stać się duchowym wędrowcą, pielgrzymem, człowiekiem drogi... Być "homo viator" - czyli człowiekiem, który nieustannie się staje na wzór swego Mistrza i Pana!

Być w drodze, pielgrzymować w duchu i prawdzie... To znaczy?

Zrobić konkretne postanowienia..., znaleźć czas dla swego Pana, wyłączyć szklany ekran i otworzyć serce na Dobrą Nowinę!

Czuwać - to oznacza "nawracać się". Odwracać się od zła, grzechu, kłamstwa, brzydoty, wulgarności...

"Człowiek nie jest tylko sprawcą swoich czynów, ale przez te czyny jest zarazem w jakiś sposób „twórcą samego siebie"." - św. Jan Paweł II.

Trud, praca, wysiłek, poświęcenie - buduje nas, zmienia!

Dobre postanowienia, choćby najmniejsze, najdrobniejsze mają sens - "bo kto w drobnej sprawie okaże się wierny i wielkiej wierny będzie!"

Wychodzenie ze schematów, nawyków, nałogów, przyzwyczajeń - otwiera na wciąż nowe, świeże tchnienie Ducha Św.!

Słuchanie Słowa Pana, pokorne wchodzenie w komunię z Chrystusem i braćmi oczyszcza z egoizmu, ze zgorszenia grzechem innych i pozwala dostrzec belkę w swoim oku!

Czuwajmy więc!

Bądźmy pielgrzymami, choćby w drodze z domu do kościoła i z powrotem!

A my przepasani i z zapaloną pochodnia w dłoni - z adwentowym lampionem, wpatrzeni w płomień Roratki czy zasłuchani w głos Pana przy delikatnym płomieniu zapalonej świecy w ciszy swego domu...

Bo Adwent, to nie czas, by w miejscu stać!

A Ten, który jest, który był i który przychodzi, nasz Pan, Jezus Chrystus przemieni, ocali, nakarmi, nasyci i obdaruje... AMEN!

ks. Jarek

Rekolekcje Wielkopostne - online

z ks. Jackiem Seredą

rekolekcje1ytrekolekcje2ytrekolekcje3yt

Dyplom wdzięczności PRO MISSIO

/dyplomelektro2

Dyplom wdzięczności PRO MISSIO

/dyplomelektro1

Dyplom wdzięczności MISJE

/dyplomboromeuszki

Dyplom wdzięczności MIVA2018

/miva2018

Dyplom wdzięczności MIVA2019

/miva2019

Dyplom wdzięczności MIVA2020

/miva2020

regulamin cmentarza

adopcja

Przyrzeczenie abstynenckie

Karta wypominkowa

Adres

Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy
Stare Opole
(Dekanat suchożebrski)
ul. Jana Pawła II 11
08-103 Siedlce

Msze Święte

w niedzielę: 
7.30; 10.00; 12.00; 18.00

w dni powszednie:
6.30; 18.00

Ta witryna używa plików cookies do celów statystycznych oraz do zapewnienia pełnej funkcjonalności dla różnych przeglądarek i systemów operacyjnych. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk